Vertel ons: Wat is een missionaire parochie?

Na afloop van de twee startbijeenkomsten vroegen we aantal mensen om een spontane reactie. Met vragen als “Wat is in jouw ogen een ‘missionaire parochie’?” en “Hoe zie jij parochievernieuwing voor je?” gingen we met de camera langs. De komende weken plaatsen we  een aantal korte impressies.

Hieronder de antwoorden in een overzicht. De eerste bijdragen zijn van vicaris Arjen Bultsma van bisdom Groningen-Leeuwarden en diaken Egbert Bornhijm van bisdom Breda.

Wat is een missionaire parochie? - Arjen Bultsma

Vicaris Bultsma van Bisdom Groningen-Leeuwarden: “Een missionaire parochie is voor mij vooral een verwelkomende parochie. En verwelkomen kun je natuurlijk niet doen als je mensen niet eerst uitnodigt. Daar zit hem de crux bij het missionair zijn, dat mensen die komen zich op hun gemak voelen, weten hoe dingen reilen en zeilen en daarin worden meegenomen. Maar daaraan vooraf gaat dus iets wezenlijks: naar buiten treden en mensen uitnodigen. Ook omdat heel veel mensen misschien wel willen komen, maar niet durven. Ik denk dat we ons niet genoeg realiseren dat de drempel van de kerk eigenlijk heel hoog is. Die drempel slechten, door zelf naar buiten te gaan en mensen tegemoet te treden is een belangrijk kenmerk van de missionaire parochie.”

Wat is een missionaire parochie? - Egbert Bornhijm

 

 

"Als God renoveert, gaan er mooie dingen gebeuren"

Pastoor Geertjan van de Heilig Hartparochie in Boxtel: “Iedereen heeft het besef dat er iets moet gebeuren. Hier worden een aantal handreikingen gegeven. De ontmoeting van mensen die gelovig zijn en voelen dat er in de Kerk iets moet gebeuren op weg naar de toekomst is al bemoedigend. We herkennen dat verlangen bij elkaar. En, zoals bisschop Liesen zei: “God is de eerste die voor zijn volk wil zorgen. Hij gaat met ons op weg. Als God renoveert, gaan er mooie dingen gebeuren. Daar zien we met z’n allen naar uit.”

 

De metafoor van de reddingsboten

Cissy Suijkerbuijk bezocht de eerste startbijeenkomst. Wat haar trof bij het lezen van het boek Divine Renovation, was de metafoor die fr. James Mallon gebruikt om de huidige crisis in de Kerk te duiden. Hij vertelt het verhaal van de reddingsboten van de Titanic. Slechts twee van de achttien reddingsboten gingen eropuit om mensen te redden, terwijl mensen in de andere boten zich beklaagden over het ongemak van die avond, terwijl er op hetzelfde moment 1.500 mensen in het water lagen te verdrinken. Toen men zich eindelijk realiseerde waarvoor de reddingsboten eigenlijk bedoeld waren, was het te laat en konden nog maar een paar mensen gered worden. Cissy: "Mallon roept op dat wij die reddingsboot moeten zijn die zijn best doet om zo veel mogelijk mensen binnen te halen."